زه مسافر شوم
زه مسافر شوم
ګرانې مجبورى مې وه
ډيره غريبى مې وه
در په در خاورې په سر شوم
زه مسافر شوم
ګرانې مجبورى مې وه
ډيره غريبى مې وه
در په در خاورې په سر شوم
پوه نشــــوم په ځـان چې ياره څه شومه
ښـه ومه كه ښه يمــــــــه كه ښــــــه شومه
دا د څـــــــه اثردى چې خمـــــــاريې كړم
هسې خـــــــوويده نه وم ويده شومـــــــه
گــرځــمــه بــــې لارې زه پـــه وركــــه لار روان يــمـه
ورك يمه له ځانه په لـټــون كې د خــپـل ځـــان يـــمه
ځان دځانه غواړم چې زه څـه يــمــه او څــه بــه شــم
اوښكه د بـڼــو يــم چــې روانــه پــه گــرېــوان يــمــه
يوه لحظه دي مخ ته ودرېدم خداى په امان
پردېسو هيلو ته مي وژړېدم خداى په امان
زه لكه اوښكه بيا مي تمه د راتللو نسته
پر ښايسته باړخو دي ورغړېدم خداى په امان
استعداده؛ ستا د قتل بازار تود دی
په دې سيمه کي د کرکي روزګار تود دی
زوړ محل چي مي اباد کړلو په مينه
د هرات له لرغوني ولايت څخه د خپرېدونكي لومړنۍ پښتو كلتوري، ټولنيزي او ادبي مهالنۍ مجلې (هريرود) دوهمه ګڼه چي د امتياز د څښتنولۍ وياړ ئې د سپيني ادې ادبي او كلتوري ټولنه لري، د محمد نعيم افغان په مسئول مديريت نوې له چاپه راووته چي ټولټال ۸۰ مخونه او ۴۲ سرليكونه لري...
تــا كــه پـــه رنـــجو او سلايي كرښې راښـــــكلي دي
ما د زړه له پاسه پــه اغــزي كــــرښې راښــــــكلي دي
هــېچرته مــې نه لــګي تلــى تــــــندى بې برخـــــــې يم
وخت راله څه داسـې په تندي كــرښې راښـــكلي دي
څاڅمه له سترګونه اوښکه دغمويــــــــــــــــــــمه
ورکه ګريوانوکـــي شم جـــــوړه له دردويـــــــمه
سترګونه راپريوځم خپره په اننګوکــــــــــي شم
يـــالکه شبنم غـــــوندي ولاړه پــــــه بـــــــڼو يـمه
دوى څومره زوره وردي هريو کاريې دى پـه وس کې
ياران له ما بهتر دي ځکه ښکار يې دى پـــه وس کې
ها ښکلې جادوګـــــره کـــــرشمې لــــري مــــنګول کې
اقرار يې دى په لاس کې او انکاريې دى په وس کې
دا چې په جرګو دى راولم جـــــــــــــــانانه
راشه په پښتو دى راولم جـــــــــــــــــانانه
دا ځلې اختر به سره يو ځـــــــــــــــــاى وي
كلي ته په شپو دى راولم جـــــــــــــــــانانه
كه غواړۍ دا غزل خپل كمپيوټر ته كښته كړۍ لاندې ټك وركړۍ
دمــــــــرگی هــــــیرشی زمــــانه هيــــريږي
زه دي كړم هـــــــيرخــــوزمــاتل ياديــــږي
داخپل زړګي به درتــــه څنـــــګ وښـــايم
چي په هــــــردم پـــــكي هــــم ته وريـــــږي
سپين کفن کې بنديوان يم که مې ګورې
شولــــــــــه تيره روژه
شپې داختر راغللې
ماهم ســـيالي کوله
ســــــــــــپينې جامې
تورمې واسکټ واخيسته